De erediensten
In de erediensten komen we samen om God en elkaar te ontmoeten. Wij prijzen en danken Hem voor wat Hij ons geeft. Wij roepen Hem om ontferming vanwege de nood in de wereld. Wij horen wat Hij vanuit de Bijbel tegen ons zegt. Zo vernieuwen wij al zingend, biddend en luisterend onze relatie met God en elkaar om met nieuwe moed de week in te gaan.
De grote kerkzaal is er voor de hoofddienst om 09.30 uur. De kleine kerkzaal is geschikt voor bijeenkomsten met minder mensen. We streven naar een grote variëteit in het aanbod aan diensten en activiteiten.
Verstilling is te vinden in de vespers en uitbundigheid in de A-meezing-Sunday zangdiensten waarin onze band Revelation de lofprijzing begeleidt. Voor de jeugd is er kindernevendienst, de jaarlijkse kerstmusical en kliederkerk. In de maandelijkse diensten om 11.00 uur spelen we met een verrassende invulling.
Onze technische vrijwilligers voor beeld en geluid geven ons de mogelijkheid om gebruik te maken van afbeeldingen en video’s. Hierdoor kunnen zij die aan huis gebonden zijn ook aanwezig zijn via de beelduitzendingen. Muziek is belangrijk in onze gemeente. Naast het orgel klinken regelmatig andere muziekinstrumenten, bespeeld door gemeenteleden die zo de diensten verrijken.
Liturgisch centrum
Het liturgisch centrum is het gebied rondom de preekstoel (kansel). Het bestaat uit verschillende ‘meubelstukken’
Al vierende raken we iedere keer een ander aspect van het geloof en in een logische volgorde gezet, vormt het een eredienst. Hier horen ook voorwerpen bij, zoals het liturgisch meubilair. We zien ze staan op het liturgisch centrum in de kerkzaal. Hier klopt het hart van de eredienst en is daarom centraal in de ruimte geplaatst, als het ware omarmt door de gemeenteleden die als een waaier om het liturgisch centrum heen zitten.
Het materiaal van de meubels is hergebruikt hout van de oude kerkbanken van de voormalige Bethelkerk. De meubels stralen eenvoud en transparantie uit, een doel waar we als Protestantse Gemeente Barneveld ook naar streven.
Hieronder meer over het liturgisch meubilair dat is gemaakt van voormalige kerkbanken.
Tafel
De plek van gemeenschap. Hier vieren we dat de gemeente van Christus samenkomt rondom de tafel waar we de maaltijd van de Heer genieten. Gesymboliseerd door een bord en beker die altijd op de tafel staan. De tafel is vierkant, heeft dus geen hoofdeinde. Iedereen rondom de tafel is gelijkwaardig. Het onderstel is in kruisvorm gemaakt en dit kruis is weer onderdeel van het tafelblad.
Kansel
De plek van het Woord. De Bijbel ligt opengeslagen. Het is een gebruiksbijbel waar iedere dienst uit voorgelezen wordt. Daarna volgt de uitleg en de toepassing voor het dagelijks leven. Ook in de uitvoering van de kansel zien we de subtiele kruisvorm in het hout.
Kandelaar
De paaskaars ontsteken we in de vroege ochtend (nacht) van Pasen, als we vieren dat Christus is opgestaan uit de dood en het Licht van de wereld is. Het hele jaar worden we herinnerd aan de opstanding door de randende kaars. Zo worden wij zelf deelgenoot aan dat licht en verspreiden we het licht in de wereld.
Doopvont
Iedereen die gedoopt wordt gaat door het levende water dat reinigt. Een
prachtig beeld. Een ruwe steen is uitgezocht om met zorg en perfectie een waterbekken uit te kunnen hakken. Een gave gladde kom is het uiteindelijke resultaat. De buitenkant houdt de vorm van de oorspronkelijke ruwe steen.
Liturgisch kleuren
De liturgische kleuren zijn de verschillende kleuren die terugkomen op de banieren in de kerk en op de stola’s die de predikanten dragen.
In onze gemeente geven we kleur aan de verschillende tijden van het kerkelijk jaar. Die kleuren zijn te zien aan de twee banieren (antependia) die tegen de wand van de grote kerkzaal hangen. Tegelijk vormen zij een kleurrijke versiering van de ruimte, waarin de naam van onze kerk verwerkt is. Verschillende delen uit het verhaal van de Emmaüsgangers uit Lucas 24 zijn erop geborduurd. Een prachtig verhaal van mensen die samen op weg zijn, met elkaar delen, verhalen vertellen, het breken van het brood en Christus daarin ontmoeten. Ook de stola’s (sjerpen) die de voorgangers dragen, kleuren met het kerkelijk jaar mee, in harmonie met de antependia.
De kleuren van het kerkelijk jaar
De grote feesten kleuren wit, teken van de vreugde dat God zich over ons ontfermt.
De tijd naar die feesten toe, de veertigdagentijd en Advent, zijn paars gekleurd, als verbeelding van de bezinning / inkeer die ons dan past.
Tussendoor laten we groen zien, een verwijzing naar de onstuitbare
groei van Gods Koninkrijk en schepping.
Rood is de kleur van het vuur van de Heilige Geest wat met Pinksteren
opvlamt in de harten van de
mensen.
Doopwand
Herinnering aan de doop als opname in de gemeenschap van Christus.
Zij die geboren zijn, zijn verbonden met Christus.
In onze gemeente worden veel kinderen gedoopt. Hun naam wordt op een glazen druppel geschreven en in de doopwand geplaatst. Als een herinnering aan hun doop en daarmee aan het besef dat wij allen in de doop verbonden zijn met Christus.
De doopwand bestaat uit twee verstrengelde bomen waarin een hart zichtbaar wordt. Een verwijzing naar de levensboom, Gods geschenk waarin Hij zijn liefde voor zijn mensenkinderen toont. De bomen staan tegen de achtergrond van een schilderij waarop te zien valt dat de heilige Geest als een duif neerdaalt op stromen van levend water, waarboven de zon opgaat. Dit symboliseert dat de gedoopten met Christus deelnemen aan het nieuwe leven dat met Pasen is ontstaan.
Gedachteniswand
Herinnering aan hen die ons zijn voorgegaan.
Wanneer iemand uit onze gemeente overlijdt, wordt een wit steentje met daarop zijn of haar naam in de gedachtenishoek geplaatst. Elke laatste zondag van het kerkelijk jaar noemen we de namen en geven we de steentjes mee aan de nabestaanden.Met liefde herdenken wij hen die ons voorgegaan zijn.
De sobere kleuren van het schilderij waarop een ondergaande zon te is te zien, verbeelden het verdriet. Daarvoor staan twee beeldjes van mensen die door hun plaatsing een hart zichtbaar maken. Teken van de liefde voor onze gestorvenen, van ons die afscheid moeten nemen en van God die zijn kinderen behoedt tot in eeuwigheid.
Emmaüskerk als gebouw
Een gebouw met een naam en verschillende ruimtes. Alles ingericht om één te zijn. Zowel als gebouw als voor de mensen die er komen.
De naam Emmaüskerk
Een naam heeft te maken met iemands identiteit, waar je voor staat, waar je vandaan komt, waar je in gelooft en niet in de laatste plaats wat je uit wilt dragen als christen naar de wereld om ons heen. Dit geldt met name ook voor de naam van een kerk.
Het gaat in onze kerkelijke gemeenschap om het gesprek met elkaar, samen in gesprek zijn zoals de Emmaüsgangers.
En daarom is het kerkgebouw de Emmaüskerk gaan heten.
Wij:
– geloven dat Christus altijd met ons oploopt, ook al zien wij dit soms niet;
– zijn bewogen door het wonder van de ontmoeting met Christus;
– zijn in gesprek, maar altijd met deze gesprekspartner erbij: de Bijbel;
– zijn een gemeente die onderweg is, mensen die elkaar bevragen, die God bevragen;
– zijn betrokken op de maatschappij.
Ieder die bij ons binnenkomt mag zich welkom weten.
Onze gemeente is als een huis van en voor jong en oud, altijd in beweging.
Bij het ontwerp van de Emmaüskerk
De Emmaüskerk is ontstaan vanuit een grondige verbouwing van de
voormalige Bethelkerk met daaraan gekoppeld een deel nieuwbouw.
Het uitgangspunt was een nieuwe, karakteristieke hedendaagse kerk
waarin ontmoeten een belangrijke rol speelt. Daar waar mogelijk is gekozen de bestaande basis te behouden, maar wel geheel te optimaliseren en te restylen. Zo is een nieuwe kerk en een multifunctioneel gebouw ontstaan.
Ontmoetingsruimte
Elkaar ontmoeten speelt een belangrijke rol in de Protestantse Gemeente Barneveld. Ontmoeten is met elkaar kunnen praten, gedachten delen en van elkaar leren.
Omdat ‘het ontmoeten’ een belangrijke rol speelt in het ontwerp van het kerkgebouw, staat de ontmoetingsruimte centraal tussen de bestaande kerkzaal en de nieuwe, kleinere, tweede kerkzaal. Hier is ook de open keuken waar ze koffie, thee en limonade schenken. Kerkgangers van beide kerkzalen treffen elkaar hier en ervaren om samen deel uit te maken van de Protestantse Gemeente Barneveld. Ook tijdens de pauze van andere samenkomsten, zoals repetities van koren en vergaderingen, biedt de ontmoetingsruimte een plek voor onderling contact. De kerk kent een maatschappelijke functie en staat open voor de omgeving. Iedereen is welkom.
Naast de entree aan de Hugo de Grootlaan is door een sprong in de gevel een terras gecreëerd. Niet alleen de beide kerkzalen, maar ook alle andere functies/ruimten zijn direct of indirect bereikbaar via de
ontmoetingsruimte.
Grote kerkzaal
De grote kerkzaal is de ruimte aan de rechterhand wanneer via de hoofdingang de kerk wordt betreden.
De grote kerkzaal stamt uit de bouw van het kerkgebouw in 1956 en heeft door de jaren heen diverse renovaties ondergaan. De laatste zeer ingrijpende vernieuwing heeft plaatsgevonden in 2021. De zaal heeft (als één van de kenmerken van een wederopbouwkerk) een grote overspanning en is in Barneveld bekend om zijn akoestiek voor zang en concerten.
Kenmerkend voor een wederopbouwkerk is daarnaast ook de aanwezigheid van kunst in de vorm van glas in lood van Bijbelse verhalen.
Het biedt plaats aan circa 500 personen.
Samen met het balkon heeft de kerkruimte ruim 650 zitplaatsen.
Kleine kerkzaal
De tweede kerkzaal is beperkter van omvang en biedt ruimte aan circa 120 personen.
De kleine kerkzaal is een multifunctionele zaal en is ook als zodanig ingericht met een volwaardige geluidsinstallatie, liturgisch centrum en een orgel. De zaal wordt gebruikt voor reguliere diensten waar gewoonlijk
minder mensen komen zoals vespers, seniorendiensten, kliederkerk, A-meezing-Sunday enz.. Doordat de zaal in die gevallen de passende maat biedt, ontstaat er een intiem/geborgen gevoel.
Daarnaast wordt de zaal gebruikt voor trouw- en rouwdiensten, als repetitieruimte voor koren, en tevens voor optredens, filmavonden en allerlei andere bijeenkomsten en activiteiten
Stilteruimte
Een ruimte om even stil te worden. Waar de mogelijkheid is om een kaarsje aan te steken. Of gewoon even tot jezelf te komen.
In de Emmaüskerk is een prachtige stilteruimte te vinden. Het woord zegt het al, het is een plek waar het stil is. Onze wereld wordt steeds dynamischer en hectischer en het is mooi als er dan een plek is die speciaal is bedoeld om even stil te kunnen worden, al is het maar even. In deze ruimte is er de mogelijkheid tot een moment van bezinning, even een moment van herademing . De stilteruimte, feitelijk een in omvang
bescheiden stiltekapel, is een belangrijke aanvulling op het bestaande geheel. Er zijn verschillende kunstobjecten te vinden die kunnen helpen om de gedachten naar ‘boven’ te richten. De ruimte is open en vrij toegankelijk voor iedereen zodat er spontane ontmoetingen mogelijk zijn.
Wat gelijk opvalt zijn de figuren op het grote raam die de Emmaüsgangers voorstellen. In gedachten kunnen we met hen meelopen en kunnen we delen in hun ervaring met de opgestane Heer. De tinten in deze ruimte
zijn symbolisch. De blauwe kleur van het tapijt staat symbool voor het persoonlijke geestelijke leven. De gele oprijzende wanden staan voor de creativiteit en daarmee de levenskracht die wij krijgen door het leven van de opgestane Heer en door de gave van de Heilige Geest.
Kerk en muziek/kunst
Muziek en kunst hebben een eigen plaats gekregen in het midden van de gemeente en het kerkgebouw.
In de protestantse traditie staat het Woord van God centraal en ook in onze gemeente is dat de kern van het geloof. Daarnaast ervaren
wij dat het geloof ook op andere manieren kan worden beleefd en dat er inspiratie kan worden gevonden in andere vormen. Zo hebben muziek en kunst een eigen plaats gekregen In elke dienst is er ruimte voor een muzikale meditatie op het orgel of met andere instrumenten. Ook zijn er regelmatig (project)koren die liederen instuderen en optreden.
Om het jaar organiseert de commissie Kunst & Kerk een expositie waar kunstenaars van binnen en buiten de gemeente hun geloof verbeelden in schilderijen, sculpturen of op andere manieren. Ook in ons kerkgebouw zijn in de zijbeuk van de grote zaal kunstwerken te vinden die willen aanzetten tot nadenken en geloofsbeleving.
Orgels
In de Emmaüskerk zijn twee orgels. Deze bevinden zich in de grote en in de kleine kerkzaal.
Het Walcker orgel
In de grote kerkzaal staat een Walcker orgel, nieuwgebouwd in 1976. Het orgel bevat 1546 pijpen verdeeld over 19 stemmen. Om kosten te besparen zijn diverse pijpen uit het oude orgel gebruikt en is de Wengé-houten orgelkast naar het ontwerp van Walcker gedeeltelijk gebouwd door vrijwilligers uit de gemeente. De technische vormging is klassiek waarbij
gestreefd is naar een zo compleet mogelijk prestantenkoor. Het orgel is uitstekend geschikt voor het begeleiden van de gemeentezang en voor solospel.
Het Klop orgel
In de kleine kerkzaal staat een Klop orgel. Dit orgel is aangeschaft bij de ingebruikname van de Emmaüskerk in 2021 en gebouwd door de firma Klop uit Garderen. Het orgel zelf stamt uit 1985. Kenmerkend voor een Klop orgel is dat de alle orgelpijpen uit hout zijn gemaakt, waardoor er een mooie heldere en warme klank ontstaat.
Glas-in-loodramen
De Emmaüskerk heeft in de grote kerkzaal tien glas-in-loodramen. Een vensterraam bestaande uit stukken glas in loodlijsten. Al deze ramen vertellen hun eigen verhaal.
Glas-in-loodramen en kerken horen bij elkaar. Ook in sommige protestantse kerken vind je ze, al zijn ze dan vaker sober en nuchterder dan in (oude) Katholieke kerken.
Zo heeft ook de Emmaüskerk in de grote kerkzaal tien glas-in-loodramen met aan de ene kant vijf voorstellingen uit het Oude Testament en aan de andere kant vijf voorstellingen uit het Nieuwe Testament.
Op de pagina hiernaast is één raam afgebeeld. Wees altijd welkom in de kerk om ook de andere glas-in-loodramen te komen bezichtigen.
Vanuit de protestantse traditie zijn er 3 redenen om glas-in-loodramen te plaatsen:
– Onderwijzende functie: het woord dat wordt verkondigd.
– Opwekkende functie: aansporen tot geloven.
– Herinnerende functie: opdat we niet vergeten.
De barmhartige Samaritaan
Het verhaal van de barmhartige Samaritaan is in de Bijbel terug te
vinden in het evangelie van Lucas.
Het verhaal verbeeldt bijvoorbeeld de taken waar we als pastoraat en
diaconie voor staan. Elkaar helpen en ondersteunen met de talenten die we hebben gekregen.
Kunstwerk ‘spijziging der 5000’
Dit kunstwerk, gemaakt in 1969, hangt in de ontmoetingsruimte.
Op het paneel zie je de spijziging der vijfduizend. Johannes 6, vers 1 tot en met 16.
Bij de vernieuwbouw van de Emmaüskerk zijn ons glas-in-lood panelen uit 1969 aangeboden uit een oud schoolgebouw van de voormalige School met de Bijbel De Spreng. Jaren heeft het, nadat het schoolgebouw was ge-
sloopt, opgeslagen gelegen om nu weer te stralen bij ons in de Emmaüskerk.
Een verhaal dat niet alleen over eten gaat, het gaat over de twaalf leerlingen, de eerste leden van de kerk. En daarmee over alle leden van de kerk.
Het brood en de vissen verwijzen naar het (on)geloof van de leerlingen. Er was niet genoeg te eten voor henzelf, laat staan voor vijfduizend. Een klein beetje geloof is niet eens genoeg voor de apostelen, laat staan voor de menigte. Maar ‘Hemels brood’ is anders. Door het uit te delen wordt het meer. Zo veel meer, dat er twaalf manden vol over blijven. Voor iedere
leerling meer dan hij op kan. Dus zit er niets anders op dan maar weer uit te gaan delen.
Jezus pakte het brood dat de jongen bij zich had, en dankte
God voor het voedsel. Daarna begon hij het brood uit te delen.
Met de vis deed Hij hetzelfde. En mensen konden zoveel eten
als ze wilden. (Johannes 6:1-16, vertaling NBV)
Kunstwerk ‘opgaan’
Dit kunstwerk hangt in de kleine kerkzaal.
Wie God liefhebben zijn als de opgaande zon in haar kracht (Richteren 5:31, vertaling NBG 1951)
Dit kunstwerk met veel tegenstellingen is gemaakt door Annemiek Punt. Het materiaal is glas; breekbaar en kwetsbaar, gebroken in vier stukken en toch weer één geheel. Er zijn donkere plekken, zwarte bladzijden
en plekken die oplichten als herinneringen die we koesteren. Er zijn
lijnen die elkaar overlappen, zoals de wegen van mensen elkaar kunnen kruisen. Er zijn lijnen die afbuigen en terugbuigen.
In het midden is een kern van licht, als een opgaande zon, een bol van vuur. Zo kan God aanwezig zijn als een kern die ons gaande houdt. Sommigen zien in het werk een mens die een weg gaat, anderen een vogel met dragende vleugels die opvliegt naar het licht. Weer anderen denken aan een aanrollende golf van de zee. Een kunstwerk als dit heeft geen afgeronde betekenis, het vraagt om een gesprek, een dialoog. Het kunstwerk is een herinnering aan de weg die we te gaan hebben en aan God die met ons gaat. Een weg, zoals de zon opgaat in haar kracht.
Wie God liefhebben zijn als de opgaande zon in haar kracht.
(Richteren 5:31, vertaling NBG 1951)
Kunstexpositie
In en om de kerk zijn verschillende kunstwerken te vinden. Een zestal kunstwerken van Bert Pulles (verspreid door het gebouw) zijn in permanente bruikleen ontvangen. Daarnaast organiseert de commissie Kerk & Kunst tweejaarlijks een expositie (in de zijbeuk van de grote zaal).
De kunstwerken zijn gemaakt door Bert Pulles (1932-2020). Hij was een Brabantse kunstenaar, een vormgever in metaal.
De zes metalen kunstwerken die hij heeft gemaakt, zijn gebaseerd op religieuze thema’s uit de Bijbel die ook een universele waarde hebben. Zo vertellen een aantal kunstwerken het verhaal van liefde en haat of laat het kunstwerk juist de samenwerking tussen verschillende religieuze groeperingen zien. Op de bladzijde hiernaast worden twee beelden
van Bert Pulles toegelicht. In en rond de Emmaüskerk vind je de
volledige expositie, ook de wisselende kunstexpositie in de zijbeuk. Je bent van harte welkom om deze te bezichtigen.
Corroborat in Deo – Bevestigd in God
Twee gelijkvormige maar gespiegelde, zilverkleurige figuren staan bij de zijingang van de Emmaüskerk. het kunstwerk verwijst naar Psalm 149: Halleluja. Zing een nieuw lied voor de Heer.
Spes Unica – Onze enige hoop
In het voetstuk is het symbool van de Koptische kerk gebruikt, naar boven zien we het kruis als symbool van de Christelijke kerken. De bol staat voor de volmaaktheid van het geloof in God.
